İstanbul'dan Bükreşe uçtuktan sonra 1 saatlik bir aktarmayla Yaş'a ulaştık. Havaalanında bizi ev sahibimiz olan “Romanya İşitme Engelliler Öğretmenleri Milli Birliği” üyeleri karşıladı. 2008 yılında Romanya'daki işitme engelliler okullarında çalışan bir grup öğretmen tarafından, işitme engelli çocuk ve yetişkinlere hizmet vermek için kurulmuş olan bu birlik aynı zamanda aile rehberliği hizmeti de sunmakta. Ülke çapında 50 civarında üyesiyle öğretmen eğitimi çalışmaları yaparak eğitim materyalleri de hazırlamaya yetkili bir kuruluş. Proje toplantısı vesilesiyle Romanya'nın 10 büyük şehrinden gelen öğretmenlerle çalışma fırsatı bulduğumuz Yaş ülkenin üçüncü büyük kenti.
Romanya üç ana tarihi bölgeden oluşuyor. Moldova, Transilvanya ve Valiha isimli bu bölgeler içinde misafir olduğumuz Yaş'ın da yer aldığı Moldova ülkenin güneyinde yer alıyor. Ülkenin kültür başkenti olarak kabul edilen Yaş'ta her adım başı bir tarihi esere rastlamanız mümkün. Yeniden yapılanma sürecinde olan şehirde çok sayıda Osmanlı iznine de rastlamak mümkün. 5 devlet, 7 özel üniversite bulunan şehrin öğrenci nüfusu 75000. Yaptığımız sohbetlerde üniversitelerde çok sayıda Türk öğrenci olduğunu da öğrendik. Bunların bir kısmı Erasmus öğrenci değişim programıyla gelen öğrenciler. Erasmus programıyla gelenler dışında en az o kadar da lisans eğitimi almak için gelen Türk öğrenci var. Eğitim fiyatlarının düşük olması nedeniyle özelikle tıp fakültelerinin öğrenciler için cazip olduğu görülüyor.Şehrin önemli sayılabilecek yerleri şu şekilde özetlenebilir: Her Avrupa kentinden olduğu gibi burada da şehir meydanı gerçekten çok güzel. Şehir halkının övünerek bahsettiği Moldova Eyalet Flarmoni Orkestrası, Opera Binası, Botanik Bahçesi, Vasile Alecsandri Devlet Tiyatrosu ve Üniversite Merkez Kütüphanesi görülmeye değer.
İkinci çalışma günümüz "Aile Rehberi Kitapçığı" üzerine çalışmakla geçti. Yapılan workshopla çalışma grupları oluşturuldu. Her ekip kitabın bir bölümünü kurguladı ve paylaştı. Aile Rehberinin sınırları çizildi, bölümleri ve ülkelere göre içerikleri kararlaştırıldı. İş bölümü konuşuldu. Günün ikinci bölümünde Ailelerin ihtiyaçları ve beklentileri soruldu. Projeye öğrenici veli olarak katılan Mr. Ady Cristian MIHAILOV projeye dair düşüncelerini ve ihtiyaçlarını anlattı. Kendisi de bir pedagog olan ve işitme engelliler okulunda çalışan Mr. Mihailov artık üniversite mezunu bir yetişkin olan işitme engelli çocuğunu büyütürken yaşadıklarını proje ekibiyle paylaştı. Bu çok değerli katkıları proje ürünü için bir nirengi noktası oldu. Günün akşamında konuklar onuruna verilen yemeğe davetliydik. Geleneksel bir Rumen restoranında yapılan yemekte yerel lezzetler, yerel müzikler ve yerel danslar öğrenildi.
Üçüncü gün proje ortağımız olan kurum öğretmenlerinin bir kısmının çalıştığı işitme engelliler okulu olan "Grup Şcolar “Vasile Pavelcu” Iaşi" yi ziyaret ettik. Okul öncesinden meslek yüksekokuluna kadar 3-21 yaş grubuna eğitim veren bu okul ortaöğretim düzeyindeki kısmıyla bir meslek okulu. Okulda çok sayıda işitme engelliler sınıf öğretmeni, konuşma terapisti, odyolog ve branş öğretmeni çalışmakta. İlerleyen yazılarımızda okulla ilgili ayrıntılı bir tanıtıma girişmeyi planlıyoruz. Fakat bu gezimizde en çok aklımızda kalan okulun gerçekten nitelikli uzman kadrosu ve öğlen yemeğinde bize ikram edilen yemekleri yapan mutfak eğitimi bölümüydü. Türkiye yemeklerine çok benzer şekilde donatılmış soframızda şorba, sarmali ve börek vardı.



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder